2026 (137) februari

Van de dingen die voorbij gaan


Olieverf op doek, 50 x 40 cm.
Te zien en te koop bij Galerie DNA in Deventer (zie agenda).

Niets in het leven is blijvend. Mensen, bloemen, spullen; allemaal vergankelijk. Die eindigheid, dat vind ik soms ingewikkeld, deprimerend. Terwijl het natuurlijk in feite prachtig is. Panta rhei. Verandering biedt steeds andere perspectieven. Nieuwe mogelijkheden. Ook wel uitdagingen genoemd. Sta er even bij stil. Dat alles blijvend zou zijn…

En toch, weinigen omarmen het proces van vergaan.

Mensen willen oud worden, maar liever niet oud zijn. Bloemen worden opgeruimd zodra ze hun kopjes laten hangen. Als er een barst in een aardewerken schaal zit, gooien we die weg. Oude gebouwen worden gesloopt en vervangen door appartementencomplexen.

Er is niet veel ruimte voor verval.

Goede reden om er eens met aandacht naar te kijken. Naar oude mensen, uitgebloeide bloemen, vergane glorie. Naar hoe mooi iets nog kan zijn als het geleefd heeft, intensief gebruikt is, verroest of verspocht is. En hoe fascinerend als iemand niet meer jong, fris en fruitig is.


Olieverf op linnen, 100 x 70 cm, detail
Te zien en te koop bij Galerie DNA in Deventer (zie agenda)

***

Fijne bijeenkomsten waren het in mijn atelier -ook al weer voorbij 😉 In vijf lessen een aantal basisbeginselen van het schilderen met olieverf naar de waarneming proberen te doorgronden. Niet makkelijk. Maar wat moet een mens met makkelijk.

Deelnemer Thomas heeft het mooi verwoord:


Dit gedicht is opgenomen in de bundel ‘Omlijste gedichten’
van Thomas Heyman, deze bundel verschijnt 31 maart a.s. 

Groet,
Willy