Berichten

2021 nr 89 (juli) Niets doen

Niets doen.


‘La Meuse’  Oil on linen, 50 x 50 cm

De afgelopen week was het volle bak: van maandag tot en met vrijdag met een groep schilders onder begeleiding van Herman Tjepkema (klik hier) plein air schilderen in de Franse Ardennen, zaterdag de opening van de duo-expositie van Paula de Graaff en mij in INKHotel Amsterdam en zondag naar de expositie van ‘Painting of the Year’ in de Westergasfabriek, waar een schilderij van mij hing. Genoten van alles!

Hieronder een kleine foto-impressie:

     

          

In INKHotel hangt ons werk tot en met september a.s. Dus loop gerust binnen om te kijken. En wil je gebruik maken van het mooie aanbod van 4* INKHotel (klik hier) om een expositiebezoekje te combineren met een diner-overnachting-ontbijt-arrangement: het kan nog!
Voor wie Amsterdam (te) ver is: het meeste werk dat er hangt is ook te zien op mijn website (klik hier) en op Paula’s instagram (klik hier).

En nu, what’s next? Steady door met het Dushi-project (klik hier). Daar heb ik gelukkig nog de hele zomer de tijd voor. En aanstaande zondag 11/7 om 16.00 uur de finissage in het Paletgebouw (welkom! klik hier voor meer informatie).

Eigenlijk ben ik wel toe aan back to normal. Rust in de tent! En er is ander werk (klik hier), zoals bijna iedere schilder twee petten op heeft. Verder lekker wandelen door bos en heide, fietsen, zwemmen, tuinieren. Kopje koffie, beetje lezen en schrijven. In mijn atelier verpozen. Inspiratie komt niet -weet ik inmiddels- door je als een dolle van het een in het ander te storten. Ik verheug me. Op niets!

Ik wens jullie allen een prachtige zomer, geniet ervan. Mocht je zin hebben in (en tijd hebben voor) een bezoekje aan mijn atelier, om schilderijen te bekijken, een opdracht te bespreken of gewoon samen een kop koffie te drinken, dan zijn dit wel de maanden daarvoor. Bel of app of mail me, dan spreken we iets af.

Tot slot, zoals de trouwe lezers gewend zijn 😉 een paar lees- en kijktips:
– het boek Mrs Degas van Arthur Japin. Historische roman, de moeite waard als je van schilderen houdt.
– 4-delige BBC serie over het impressionisme gepresenteerd door Waldemar Januszczak, heel fijn!
– mr Bean, fragment uit Whistlers mother, ontzettend melig/grappig.
– interessante Ted talk van Tali Sharot over optimisme (herkenbaar!)

Groet,
Willy

PS. Cicero (106 – 43 v.C.) zei het al: ‘Niets doen verkwikt!’

2020 (nr 78 augustus) A different kettle of fish.

Een zomerse dag, een feestelijke lunch, leuke mensen in een prachtige omgeving. En dat dan vastleggen in verf. Welke schilder zegt nee tegen zo’n uitdaging?

Natuurlijk had ik bedacht dat die 26 gasten zouden bewegen, eten, drinken, praten, opstaan en ergens anders zouden gaan zitten. Maar ach, hoe vaak heb ik al niet plein air geschilderd in allerlei omstandigheden? Midden tussen de drommen toeristen in centrum Amsterdam, in wind en regen aan de Noordzee, tussen de muggen en mieren in het verzengend hete Toscaanse heuvelland. Nou dan. Gewoon doen dus. En er achter komen dat dit wel a different kettle of fish is.


Die beweeglijkheid blijkt nog niet eens het grootste probleem, veel lastiger is dat je nergens goed zicht hebt. Als je met je ezel aan de kopse kant van zo’n lange tafel staat, zit iedereen achter elkaar en zie je alleen de voorste personen. Ga je iets schuin staan naar links of rechts, dan zie je alleen ruggen.

Maar hé, zelfs Renoir schilderde zijn ‘Lunch van de roeiers’ uiteindelijk grotendeels in zijn atelier (ruim een jaar werkte hij er aan), waar vrienden en bekenden in alle rust voor hem als roeiers poseerden… Is dat vals spelen? Of gewoon een slimme zet? Ik ben in ieder geval nu voor deze opdracht in mijn atelier aan het werk met alles wat ik verzameld heb: de zegen van Renoir, de sensatie van de beleving van die dag in mij opgeslagen, mijn op locatie geschilderde opzet, plus een aantal foto’s, die ik heb geprint en geknipt en geplakt tot een compositie waar ik iets mee kan.

In mijn volgende brief laat ik je de resultaten zien.
Voor nu deel ik graag mijn ervaring in de vorm van een aantal praktische tips voor de schilders die zich uitgedaagd voelen:

1. Bedenk dat je buiten niet verder komt dan het schilderen van een impressie. Kies een paar mensen uit die je herkenbaar schildert, de overigen worden toetsjes en vlakjes en kleur zonder specifieke vorm.
2. Gebruik een atelierezel i.p.v. een veldezel.
3. Plaats twee doeken van hetzelfde formaat op je ezel achter elkaar, zodat het licht niet door je doek schijnt (heb je gelijk een reservedoek).
4. Gebruik een groot formaat werktafel en neem ruim voldoende spullen mee (terpentine, oude lappen, klemmen etc.). Vergeet niet je spiegeltje en je venster (zonder ben je verloren) en een lange lat, voor richtingen, heel fijn om zo’n eindeloze tafel er met een snelle rechte lijn op te zetten.
6. Maak veel foto’s om daarmee in je atelier door te kunnen schilderen.
7. Begin uitgerust, kom (veel) vroeger dan de gasten om je werkplek in te richten, drink niet mee met het gezelschap 😉 en tot slot: enough is enough, stop als de energie op is.

‘Plein-air painting is not a spectator sport, and it’s not a team effort. It’s the discipline of discovering yourself as you try to unravel the magic.’ (Skip Whitcomb)

 

Groet,
Willy

PS. Er zijn nog een paar plekken om deel te nemen aan de workshops; beginner of gevorderde, je bent welkom. Zie de agenda hiernaast.