2017 september: De smaak snappen

De smaak snappen.

Volgens psycholoog Ap Dijksterhuis –in het boek: Wie (niet) reist is gek- maakt reizen je geest actief, goedgevuld en schoon. Dat is van belang om geïnspireerd en creatief te zijn, schrijft hij. Mee eens. En dat kan gewoon met een midweekje op het wad, samen met schildervriendin Caroline Homan.


Daar fietsend op een bakfiets vol schilderspullen, tegen een Schierse duin op, bedenk ik dat mijn brief deze keer moet gaan over hoe allemachtig ingewikkeld en intens het toch is en blijft, dat schilderen. En zéker plein air. Een goede plek zoeken, maar niet eindeloos dralen. Een vlotte eerste opzet, maar wel kloppend en overtuigend. Behoedzaam werken, maar ook grof en los. Enzovoort. Eén en al paradox, daar kan ik wel een brief mee vullen. Maar hoe interessant is dat? Een verhaaltje over de lusten en lasten van het schilderen?

Dat vraag ik me af terwijl ik lekker zit te previewen in een boek dat ik een jarige vriendin cadeau geef: ‘Oordeel zelf’ van de filosoof Coen Simon. Dat boek begint met een anekdote uit het leven van de schrijver, over havermout. Op een dag besluit hij ’s ochtends havermoutpap te eten. Zijn zonen roepen aan de ontbijttafel hoe smerig dat is, en zijn dochter ook, maar zij is nieuwsgierig en wil het wel proeven. Na een paar ochtenden telkens een hap van haar vaders bord te hebben genomen, gaat ze het zelf eten: ze vindt het lekker. Ze zegt zelfs: nu snap ik de smaak!

Hoe fijn zou dat zijn als we allemaal zo waren? Een open blik, onderzoekend, de bereidheid te veranderen van mening. De eerste impuls is namelijk helemaal niet altijd de juiste basis voor het eindoordeel. Wat overigens niet wil zeggen dat je die impuls direct aan de kant moet schuiven. Zo genuanceerd is het. Dat vind ik nou machtig interessant. En gek genoeg heeft dit voor mij ook met schilderen te maken. Dat hoop ik nog eens goed te kunnen verwoorden, hoe dat zit. Simon schrijft in dit boek–zijdelings- ook over kunst en kunstkritiek. Kunst gaat niet over leuk en lekker, maar over smaak en over proeven. Ik zou zeggen: lees dit boek. Oordeel zelf.



Groet, Willy

2017 augustus: Erop uit!

Erop uit!

Met onze jongste zoon reed ik naar het zuiden, fietsen op de trekhaak, tentje achterin, en karren maar. Heerlijk, niets gereserveerd, we zien wel; waar is het lekker weer, en –puntje mijnerzijds, met het oog op de te leveren fietsprestaties- waar is het vlak? 😉

We kwamen onder meer terecht in Arles, stad van Van Gogh. Natuurlijk even langs de plekken gefietst waar ‘onze’ Vincent als een dolle heeft staan schilderen: de brug (Pont de Langlois) en het terras (Café du Forum).
   

  
Beetje fantasie gebruiken mensen, het was echt daar!

In Saint Rémy du Provence bezochten we de instelling waar Van Gogh anderhalf jaar verbleef. Lekker toeristisch uitgemolken natuurlijk, maar toch… daar te lopen in zijn voetsporen, in dat slaapkamertje te zijn, het landschap te zien dat hij zag!
    
Ik was natuurlijk al geïnspireerd door die prachtige televisieserie over Van Gogh. (Dat is wel iets voor als het blijft regenen de komende tijd…)

En in Marseille bezocht ik in het Musée Regards de Provence een expositie van Joseph Inguimberty. (te zien tot 12 november a.s.) Heerlijk een uurtje rondgelopen daar. Dit schilderij van olijvenbomen doet me denken aan het geworstel in Toscane, en het ziet er toch allemaal zo simpel uit!

Le Poésie de Joseph Inquimberty (1896-1971)

Terug in Nederland was ik te gast in Nieuwersluis in het atelier van W.G. van der Hulst jr. (1917-2006). Zijn zoon en dochter vertelden over zijn werk en zijn leven. Niet even kort samen te vatten. Ga vooral kijken.

Er is een expositie van zijn werk in het Vechtstreekmuseum in Maarssen nog dit hele jaar.

Het is een beetje véél geloof ik, in deze brief deze keer… Maar er ìs ook veel te zien en te beleven in de wereld. ‘Reizen is studie in beweging’, zei Allard Pierson (1831-1896). En hij zei ook: reizen is het hart verwijden. Couldn’t agree more.

Niettemin: je kunt ook gewoon naar de hei gaan, want die begint al te bloeien, hoe mooi is dat.
     

Groet, Willy

PS
Natuurlijk op de camping ook nog lekker zelf gefröbeld met potlood, aquarel en ecoline, louter om het plezier van iets maken. Het hoeft niet altijd iets te worden.

  

2017 juli: Make it better

Verf gebruiken

Mijn zzp-klus zit erop na negen maanden. Er is een mooi kindje van gekomen. Het Royal Talens Experience Centre in Apeldoorn is leven in geblazen. Anderen mogen het begeleiden naar volwassenheid. Hoe fijn is dat 😉

Ik heb nu tijd en vooral veel zin om zelf weer verf te gebruiken. Een betere start om deze fase in te luiden had ik niet kunnen bedenken: ik was een week in Carmignano met een groep kunstschilders, onder begeleiding van Herman Tjepkema. Klik even hier voor een sfeerimpressie.

  
Onder de hete Toscaanse zon hebben we zo ongeveer dag (real time) en nacht (in onze dromen) het prachtige landschap in de omgeving van de agriturismo proberen te vangen in verf. En verder ontzettend veel lol gehad, superlekker gegeten, mooie oude stadjes gezien, gezwommen, en elkaar nog wat onbruikbare Italiaanse woorden geleerd.

Lieve mensen, ik ga deze zomer heerlijk nieuwe schilder-, schrijf- en andere plannen maken. Ik houd jullie daarvan graag via deze maandelijkse brief op de hoogte. Schrijf me vooral terug als je daar zin in hebt. Of kom eens bij me aan in mijn atelier, waar ik vanaf nu weer veel te vinden zal zijn. Bezig met, zoals Buechner het zei: “figure out what you do well and make it better”.

Heb het goed, en geniet van deze fijne zomertijd!

Groet, Willy

2017 juni: Water is het beste.

Zomerexpo 2017 met het thema ‘Water’.

‘Watergolf’, olieverf op doek, 50 x 50cm


Welkom door Ralph Keuning, directeur Museum de Fundatie Zwolle

Openingstoespraak door Tracy Metz, journalist en jurylid

Heel leuk om in deze setting naar m’n eigen schilderij te kijken, de opmerkingen erover van de museumbezoekers te beluisteren en het werk van de andere kunstenaars te zien.

Mijn werk en dat van mijn collega’s zit erop.
Jullie kunnen nu gaan kijken, kopen, stemmen.
Doe dat vooral!

Groet,
Willy

2017 mei: Venus & Perseus, Bill & Maria

Kunst kijken

Een paar dagen was ik in Florence met een schildervriendin om kunst te kijken. Renaissancekunst. Want dat staat en hangt daar bij bosjes in de palazzi en musei. Prachtig! Indrukwekkend ook. Eindelijk -om maar eens wat te noemen- dat schilderij zien in het Uffizi, uit de kunstgeschiedenisles van juf Ineke, die daar zo gepassioneerd over vertelde; de Venus van Urbino, geschilderd door Titiaan in 1538.


En hoe leuk om op het Piazza della Signoria nu in het echt dat geweldige beeld van Perseus met het hoofd van Medusa te zien, dat ik in 2009 schilderde van een foto van internet -met nog weinig gevoel voor de juiste proporties haha; enorm hoofd, korte beentjes, heftig!
 
Maar goed, eindeloos veel gezien dus.
Met als grote verrassing twee exposities van moderne kunst tussen alle klassieke pracht.
Bill Viola, de Amerikaanse videokunstenaar, klik hier voor een fragment ‘emergence’.

En Maria Lassnig, overleden in 2014 op 94-jarige leeftijd, ik schreef al eerder over haar, ik vind haar en haar werk geweldig. Haar expositie Woman Power is te zien tot 25 juni a.s. in het Palazzo Pitti in Florence.
Klik hier voor een 5 minuten filmpje (The ninth decade) uit 2009 waarin ze vertelt over haar werk.

En dan, vol van alle kunst, na thuiskomst gewoon back to basic, eerst maar weer eens aan de slag voor Talens.
Het Experience Centre was te zien in het tv-programma LifestyleXperience van RTL4 op 30 april jl. Jawèl, een ochtend filmen levert 3 hele minuten televisiebeeld op. Maar toch weer een leuke ervaring.
Klik hier
 om dit filmpje te zien.

Groet,
Willy

2017 april: Having a conversation.

Having a conversation.


in gesprek, 40 x 30 cm, olieverf op doek

Een verstandig gesprek is toeven in het paradijs.
– Ali ibn Aboe Talib

Dit tafereeltje spotte ik eind vorig jaar in een theetent op de markt ergens in de buurt van Marrakech. Lichtvlokken dansen op het tentdoek achter de mannen, op de tafel, op de mannen zelf; een spel waar je vrolijk van wordt. En daarnaast laat dit beeld mij zien dat converseren misschien wel voornamelijk luisteren is.

Voor alle mensen die nog niet weten wat het belang van luisteren is (ik bedoel jou niet natuurlijk, en mezelf ook niet, haha, maar al die anderen) is deze TED-Talk, kort en glashelder, over tien manieren om een beter gesprek te voeren: klik hier. Open deuren kunnen opnieuw inspireren. Be present! Stop multi-tasken. Make a real connection. Assume that you have something to learn.

Ga ik doen. Met die twee Marokkaanse mannen, volledig opgaand in hun gesprek, als lichtend voorbeeld.

Groet,
Willy

2017, maart: Niet mutsen.

Niet mutsen.

          
30 x 30 cm, olieverf op doek
In mijn vorige brief liet ik twee portretjes zien: een ‘brutale en een ‘bescheiden’. Ik kreeg veel reacties, waarvoor dank; erg leuk en ook leerzaam. Er is een duidelijke voorkeur (ca. 65%) voor de brutale.

Oke, dat is dat. Hoe nu verder? Om de een of andere reden is er dan weer zo’n inkakmoment. Opdracht aan mezelf: uit beide het goede behouden.

Obvious! Dit soort ‘opdrachten’ brengt niets extra’s. Wat helpt in het schilderen (naast onderricht, museumbezoek, lezen, intervisie en zo meer) is gewoon dóen. Niet wachten op inspiratie, op het juiste moment, het juiste model, het juiste licht, niet wachten tot je het ‘weet’, niet mutsen en mitsen en maren. Jezelf een schop onder je gat geven en aan de slag. Dan maar met je eigen kop ongeïnspireerd onder kunstlicht. Door veel te schilderen word je beter. En dat inspireert wel degelijk!

Niettemin ben ik wel behoorlijk uitgekeken op mijn hoofd. Dus wie durft? Carnaval is voorbij, maar gooi die muts nog even niet in de kast. Zet ‘m op, en laat je portretteren door mij. De eerste die zich meldt krijgt het portret gratis mee. Als je het sowieso een leuk idee vindt, lees dan even op mijn website over het laten maken van een portret in opdracht. Je kunt per mail mijn tarievenlijstje opvragen, daarop -alleen deze maand- 25% korting.

Over zelfportretten gesproken. Die van Rembrandt bijvoorbeeld. Heb je een kwartiertje tijd? Kijk en luister dan naar Embrace (klik hier), een essay van schilder, schrijver, denker John Berger (helaas in januari jl. overleden). Niet iets om even snel tot je te nemen. Wel om van te genieten en over door te mijmeren.

Heb je geen tijd, nou ja een halve minuut dan, kijk naar dit filmpje over de zelfportretten van Vincent van Gogh.

En als je nu zo geïnspireerd bent dat je zelf aan de slag wilt, klik dan hier op een van de -tig Youtube instructiefilmpjes . probeer het. En bedenk:

“Echt succes komt pas wanneer we de kunst van het mislukken verstaan.” (S. Ban Breathnach, Amerikaans bestsellerschrijfster)

Groet,
Willy

PS.
“Er zijn mensen wie de mislukking naar het hoofd gestegen is.
(C. Buddingh, dichter)

Deel deze brief gerust met vrienden, familie of anderen in je netwerk

share
tweet
forward

2017, februari: Brutaal of bescheiden?

Brutaal of bescheiden?

  
30 x 30 cm, olieverf op doek

Weet je dat het helemaal niet zo simpel is als het lijkt om zo’n onbenullig ruw brutaal portretje te schilderen? Geloof het of niet, maar ik kijk daarvoor zeer geconcentreerd in de spiegel. Terwijl het eruit ziet alsof de verf achteloos op het doek is gekwakt. Wat in zekere zin óók waar is. Het is allebei: aandachtige focus en toch niet nadenken. Sprezzatura! Leuk om nu eens met knalkleuren te experimenteren. Heel anders dan dit:


30 x 30 cm, olieverf op doek
Ook intens geschilderd, maar meer voorzichtig, zoekend, bescheiden. Ik bedoel maar te zeggen: met verf kan je alle kanten op.

Wat doorgaans in de weg zit om een volgende stap te maken zijn m’n eigen gedachten en gewoonten. Gemakzucht ook. En gehecht zijn aan het resultaat, niet willen falen, dat soort dingen…

Maar kijk ook even naar een interessant Tedje (klik hier) over hoe we beter kunnen worden in de dingen waar we van houden. De meeste mensen werken hard maar worden niet aantoonbaar beter. Dat komt, aldus deze spreker, omdat we niet voldoende switchen van de doe-modus naar de leer-modus. Veel meer experimenteren in een veilige omgeving, dat advies haal ik er o.a. uit. Top, ga ik mee door!

Wat was het trouwens een fijne dag, zaterdag 28 januari jl. met de atelierverkoop in DOAS. Alle gratis spullen die ik op de gang had gezet (oude lijsten, schilderkistjes, stillevenvoorwerpen etc.) zijn meegenomen en de verkoop in mijn atelier liep als een trein! Voelde goed. Opruimen moet gewoon af en toe. Daardoor ontstaat ruimte in mijn atelier en in mijn hoofd. En dus ook ruimte om te experimenteren. Met dank aan alle bezoekers!

Groet,
Willy

Ps. Ik vind het leuk van je te horen naar welke stijl jouw voorkeur uitgaat bij deze twee portretjes. Mail me graag!

Deel deze brief gerust met vrienden, familie of anderen in je netwerk
share
tweet
forward

2017, januari: Het mooiste moment.

Het mooiste moment.

 
Marokkaanse Medina, 40 x 80 cm, olieverf op linnen

Het afgelopen jaar ben ik weinig in mijn atelier geweest, door verschillende omstandigheden. Ik mis het. Hetgeen ik ook positief vind; te constateren dat ik er naar verlang om weer te schilderen. Mijn routine als ik ’s ochtends in m’n atelier kom: oude verfkleren aan en een kop koffie maken. Misschien is dat het mooiste moment 😉 De dag ligt nog voor me, onbegrensde mogelijkheden, ik moet niets en mag alles. De regels uit het dagelijkse leven gelden in mijn atelier alleen als ik dat wil. Waar vind je dat in de samenleving? Nou ja, zo’n man als Edison, die wist het:

‘Er zijn hier geen regels. We proberen iets voor elkaar te krijgen.’   

(Leuke quote om mee te beginnen in het nieuwe jaar op je werk.)

Hoe dan ook, kunstenaars zijn dus bevoorrecht. Ondanks de frustraties, die ook reëel gevoeld worden. Maar in vrijheid kunnen zoeken en maken, dat is goud! Kijk even dit Tedje (klik hier) van 7 minuten: waar experimenteren toe kan leiden.

Dit jaar ga ik serieus tijd inruimen om te schilderen. En om er weer in te komen heb ik dat lekkere straatje geschilderd waar ik doorheen liep in Marrakech. Omdat het licht zo fantastisch knalhard door het steegje en door de kieren van boven viel. Als je het schilderij in het echt wilt zien, kom dan zaterdag 28 januari naar mijn atelier. Ik doe mee aan de grote atelierverkoopdag (zie de agenda hiernaast). Je bent van harte welkom!

Groet,
Willy

Deel deze brief gerust met vrienden, familie of anderen in je netwerk
share
tweet
forward

2016, december: Masterclass modelschilderen

Masterclass modelschilderen

‘Hoe moeilijk kan het zijn?’ olieverfschets

Op vrijdag 9 december aanstaande geef ik een masterclass model schilderen met olieverf in het Experience Centre van Royal Talens in Apeldoorn.

We gaan er een mooie dag van maken, een mix van theorie en praktijk. Beginnen met een uurtje uitleg en onderbouwing, dan komt het model en start iedereen met de eerste opzet. Na de lunch doorschilderen en afsluiten met een korte nabespreking en een drankje.
Het leuke is ook: je hoeft niet alles al te weten en te kunnen om mee te doen 😉

Er zijn nog een paar plaatsen, dus als je zin hebt geef je dan snel op: klik hier voor meer informatie en aanmelding.

Theorie en kennis zijn overigens niet zaligmakend. Kijk naar deze TED-talk over het vinden van schoonheid in imperfectie. Over ‘giving up trying to controll the uncontrollable’. Ontroerend, wijs en mooi, en ‘verbindend’ -om dat modewoord maar weer eens te gebruiken, maar dat mag met de Kerstdagen in aantocht-  klik hier

Ik wens alle lezers een liefdevolle decembermaand. Dankjewel voor de aandacht en reacties op mijn maandelijkse brief het afgelopen jaar.
Keep on moving in 2017!

Groet,
Willy

Deel deze brief gerust met vrienden, familie of anderen in je netwerk
share
tweet
forward